For the past 20 years I have lived in Amsterdam as a German who grew up in England. It has been an intense and also very difficult and confronting learning process. I have grown to see myself as a European and therefore Amsterdam seemed the right place to be with all it's cultures available at all times. It is a very confrontational city, built on water, restless, changing fast, containing all kinds of cultures in a relatively small space. One has to learn to focus and find one's centre and intrinsic strength or one can possibly drown. In this way it seems to attract people who are lost, weighed down by a background unfitting to their real personality. "Tourists" find themselves staying for years. I was therefore very interested in people, like myself, who stayed and found their balance, therefore reclaiming a sense of self.

During the past year I painted a series of paintings depicting women who live in and around Amsterdam and come from different countries. They are surrounded by flowers which I found suited them. Each painting is 170 x 140cm and the faces of the women are somewhat more than life-size. The whole portrait when hung on the wall is directly opposite the viewer and has an immediate and direct impact. These paintings I plan to install in a space so that together they form a kind of garden which I call Garden of Transformations. Here visitors can contemplate their own transformation in Amsterdam or as a foreigner in the Netherlands or elsewhere. It can be a place of meditation for all religions and cultures. Here one can gain a sense of the present moment and just "be" with all one has experienced.

The women that I portrayed have in common that the friction they have encountered gave them a strength and a spark that became independent of specific cultures or religions but was definitely initially fed by their combination.They come from Marocco, England, Germany, Suriname, Serbia, Spain, Turkey, Ireland, Brasil, USA. Apart from having to survive in a foreign country and culture, they have faced other difficulties like illness, bringing up children on their own, living on very little money etc.

Questions that arise: Is Amsterdam still the safe haven that it was proclaimed to be? Can you call a place safe just because you can handle it? Are the people that transformed here happier because of it or are they still lost? Is Amsterdam an example for the European Union as a successful city?

In the Garden I will put up a table at which the women can meet to exchange their stories and later all kinds of other groups and people with similar experiences can come together.

The pilot event will be at Crossfire Project Base in the Wilhelmina Pakhuis in Amsterdam(see dates and location on this site) On International Women’s Day 2010 there will be an afternoon and evening with a special meal for the 12. The event will be documented. (open to public on 8th of March from 17.00-19.00, then private)

Petra Klimek and I have already interviewed all the women and the interviews are very moving and often deeply emotional. Extracts of these interviews can be seen together with the paintings during the pilot event from 4th to 14th of March at Crossfire Project Base (Fri-Su from 14.00-18.00, Opening on 4th of March at 17.00.)

A documentary film by Petra Klimek is in process and a catalogue is planned. Fotos, texts and films will be made by friends of mine who are professional in these fields and als have multi-cultural backgrounds.

Sabina Wörner, Amsterdam, 24th of February 2010

---

Als Duitse die in Engeland is opgegroeid leef ik nu 20 jaar in Amsterdam. Ik heb hier alleen een dochter opgevoed en als zelfstandig kunstenares van de inkomsten van mijn werk geleefd. Het was een intense en moeilijke periode en een uitdagend leerproces. Ik heb geleerd mezelf als Europeaan te zien en daarom leek Amsterdam de juiste plaats voor mij met al zijn verschillende mensen en culturen.

Amsterdam kan een zeer confronterende stad zijn, op water gebouwd, rusteloos, snel aan het veranderen en alle soorten culturen op de kleinst mogelijke ruimte gecomprimeerd. Ik moest leren gefocusseerd en in evenwicht te blijven en een bijzondere kracht te ontwikkelen om niet te verdwalen. Amsterdam lijkt mensen aan te trekken die ergens “zoekende” zijn. “Toeristen” blijven jarenlang “hangen”.
Ik ben daarom geïnteresseerd in mensen die, zoals ik, zijn gebleven en hun evenwicht hebben gevonden en een nieuwe vorm van eigenwaarde hebben ontwikkeld.

In de loop van een jaar heb ik een serie van 12 portretten gemaakt van vrouwen die in Amsterdam leven en allemaal uit andere landen komen. Elke vrouw heeft meerdere culturen ervaren en een uitstraling ontwikkelt die onafhankelijk is van cultuur of religie. Zij hebben allemaal mooie, maar ook moeilijke dingen meegemaakt zoals zware ziektes, armoede, er alleen voor staan ..

In elk portret (170cm x 140cm) staat de vrouw als een icoon centraal en is omgeven van verschillende, voor mijn gevoel bij haar passende bloemen. Daardoor en door de manier van presentatie wordt het effect van een binnentuin (hortus conclusus) gecreëerd. Het is een plek van rust, meditatie en inspiratie. De transformatie die de vrouwen hebben beleefd staat als thema centraal en daarom heet het projekt “Garden of Transformations”.

De ruimte gaat met de bezoeker een kortstondige wederkerige relatie aan. Het wordt een “Gesamtkunstwerk” dat zowel de geest als de zintuigen aanspreekt en uitnodigt om zich te laten inspireren om zelf verder te ontwikkelen.

In combinatie met de schilderijen worden korte filmportretten van de vrouwen getoond, samengesteld door filmmaker en kunstenares Petra Klimek. De vrouwen vertellen in korte interviews van soms ingrijpende en soms heel gewone momenten in hun leven. De korte films laten diepere lagen van de persoonlijkheden en hun culturele achtergronden zien. Het filmmateriaal is de basis voor een lange documentaire (zie het toegevoegd scenario van Petra Klimek). De verhalen zijn enorm spannend en vaak zeer ontroerend. Sommige van de vrouwen werkten en werken aan internationale, sociale en duurzame projecten. Zie de korte beschrijvingen onderaan.

Er zal een boek ontstaan met afbeeldingen van de schilderijen, foto’s van de vrouwen en hun verhalen en een documentatie van de avond dat de vrouwen bij elkaar komen voor een diner. De verhalen en foto’s worden door kunstenaars met multiculturele achtergrond gemaakt. In verloop van het project zullen steeds meer mensen deelnemen aan het proces.

Van 4 tot 14 maart 2010 is het pilot project van “GARDEN OF TRANSFORMATIONS” te zien in Crossfire Project Base in het Wilhelmina Pakhuis te Amsterdam. Deze ruimte is een initiatief van Hermine Stam en vaak een forum voor projecten van en voor vrouwen.

Op INTERNATIONAL WOMEN’S DAY, 8 maart 2010 komen de vrouwen voor een speciale avond in de Hortus Conclusus bij elkaar om te dineren en elkaar op hun gemak te leren kennen. Een deel van de avond is toegankelijk voor publiek en wordt door Petra Klimek gefilmd.

Het is de bedoeling om deze ruimte ook elders in Amsterdam, Nederland en Europa te ensceneren.

Sabina Wörner, Amsterdam 23 januari 2010.